|
ΝΕΥΡΟΓΕΝΗΣ
(ΨΥΧΟΓΕΝΗΣ)
ΑΝΟΡΕΞΙΑ Η
νευρογενής
ανορεξία
είναι μια από
τις
σοβαρότερες
διατροφικές
διαταραχές.
Παρατηρείται
συνήθως σε
νεαρά
κορίτσια κατά
την περίοδο
της εφηβείας,
αν και μπορεί
να
παρατηρηθεί
και σε
γυναίκες
μεγαλύτερης
ηλικίας και
σπανιότερα σε
άντρες. Η
αναλογία
είναι 1 άντρας
προς 19
γυναίκες. Τα
ανορεξικά
άτομα
υποσιτίζονται
και συνήθως
μετρούν τις
θερμίδες που
παίρνουν
καθημερινά.
Αρκετοί
μπορεί να
καταναλώσουν
απο1000 θερμίδες
μέχρι και μόνο
200 με 300 θερμίδες
την ημέρα. Πιστεύεται
ότι τα
περισσότερα
άτομα που
πάσχουν από
ανορεξία
προέρχονται
από
οικογένειες
με ψηλό
βιοτικό
επίπεδο. Αιτιολογία: Η
νευρογενής
ανορεξία
οφείλεται σε
διάφορους
παράγοντες.
Ένας απ’
αυτούς είναι ο
περιορισμός
της τροφής,
λόγω
επιθυμίας
απόκτησης του
τέλειου
σώματος. Αυτό
συμβαδίζει με
τη σημασία που
δίνει η
κοινωνία και
τα μέσα
ενημέρωσης
για το «τέλειο
σώμα». Επίσης η
υπερβολική
πίεση που
μπορεί να
αισθανθούν
άτομα
συγκεκριμένων
επαγγελμάτων
όπου
απαιτείται
λεπτή
σωματική
διάπλαση (π.χ.
αθλητές,
μοντέλα κ.α.)
μπορεί να
οδηγήσει στην
ανορεξία. Κύρια
χαρακτηριστικά
της
νευρογενούς
ανορεξίας: 1.
Aρνηση του
ατόμου να έχει
σωματικό
βάρος
περισσότερο
του ελάχιστου
κανονικού
βάρους για την
περίπτωση του. 2.
Διαρκής φόβος
αύξησης
βάρους ακόμα
και όταν το
βάρος του
ατόμου είναι
χαμηλότερο
του κανονικού. 3.
Τελειομανία,
πάθος για την
εμφάνιση. 4.
Στις γυναίκες
σταματά η
έμμηνη ρύση
για
τουλάχιστον 3
συνεχόμενους
μήνες. Το
άτομο
υποβάλλεται
σε έντονη
σωματική
άσκηση,
γίνεται
υπερενεργητικό
και έχει
αϋπνίες. Ανάπτυξη
τριχοφυίας
στον αυχένα,
την πλάτη και
το πρόσωπο. Συμπτώματα
του
υποσιτισμού : Συνεχής
ενασχόληση με
το φαγητό Έλλειψη
συγκέντρωσης Ευερεθιστικότητα Υποθερμία,
πόνοι στο
στομάχι,
δυσκοιλιότητα Κατάθλιψη Έλλειψη
αυτοεκτίμησης Προβλήματα
υγείας σε
άτομα με
ανορεξία: Ο
υποσιτισμός
που είναι
αποτέλεσμα
της ανορεξίας
προκαλεί
βλάβη σε
ζωτικής
σημασίας
όργανα του
σώματος, όπως
στην καρδία
και στον
εγκέφαλο.
Παρατηρείται
παράλληλα
μείωση της
αρτηριακής
πίεσης,
αρρυθμίες και
αναπνευστικά
προβλήματα. Η
στέρηση του
οργανισμού
των
απαραίτητων
θρεπτικών
συστατικών
προκαλεί
επίσης φθορά
των οστών, με
αποτέλεσμα να
γίνονται πιο
εύθραυστα. Στη
χειρότερη
περίπτωση, η
ανορεξία
μπορεί να
επιφέρει
ακόμη και το
θάνατο. Θεραπεία: H
νευρογενής
ανορεξία
θεραπεύεται
ευκολότερα,
όταν γίνει
έγκαιρη
διάγνωση και
αρχίσει η
θεραπεία το
συντομότερο
δυνατό. Η
θεραπεία της
νευρογενούς
ανορεξίας
συμπεριλαμβάνει
την
αντιμετώπιση
του
προβλήματος
σε όλες του
τις
διαστάσεις,
και απαιτεί τη
συνεργασία
διαφόρων
ειδικοτήτων : Ψυχολόγου
ή και
ψυχίατρου: ο
οποίοι
αναλαμβάνουν
τη ψυχολογική
πτυχή του
προβλήματος. Εγγεγραμμένου
κλινικού
διαιτολόγου : ο
οποίος
εκπαιδεύει το
άτομο σχετικά
με το τι είναι
ισοζυγισμένη
διατροφή
καθώς και την
απόκτηση
σωστών
διατροφικών
συνηθειών. Σε
αρκετές
περιπτώσεις
τα άτομα
παρουσιάζουν
κλινικά
συμπτώματα (αρρυθμίες,
ορμονικές
διαταραχές ,
νεφρική ή/ και
καρδιακή
ανεπάρκεια
κτλ), γι’ αυτό
και είναι
αναγκαία η
παρακολούθηση
τους από
κλινικό
διαιτολόγο. Παθολόγου
ή γιατρού
άλλης
ειδικότητας: ο
οποίος
αναλαμβάνει
την
παθολογική
πτυχή του
προβλήματος. Στην
περίπτωση
κάποιων
ανορεξικών
ατόμων,
ενδεχομένως
να κριθεί
αναγκαία η
νοσοκομειακή
περίθαλψη
τους για
παρακολούθηση. Είναι
σημαντικό να
τονισθεί ότι
το ανορεξικό
άτομο, παρ’ όλο
που μπορεί να
αναγνωρίσει
ότι
αντιμετωπίζει
πρόβλημα,
μπορεί
ενδεχομένως
να αρνηθεί
να ζητήσει
βοήθεια. Επιπλέον,
υπάρχει
μεγάλη
πιθανότητα να
εμφανιστεί
ξανά σε κάποιο
στάδιο της
ζωής του
ατόμου το
σύμπτώμα
αυτής της
διαταραχής.
Για το λόγο
αυτό, η
θεραπεία της
νευρογενούς
ανορεξίας
μπορεί να
κρατήσει
αρκετό καιρό,
αφού πρέπει να
αλλάξει ο
τρόπος που το
άτομο
αντιμετωπίζει
τα προβλήματα
του. Για
τον Σύνδεσμο
Διαιτολόγων
Κύπρου: Αλεξία
Παναγίδου |